Uniewinnienie prezesa spółki w sprawie o oszustwo
Uniewinnienie prezesa spółki w sprawie o oszustwo było wynikiem konsekwentnej obrony prowadzonej w długim procesie. Kluczowe okazało się zakwestionowanie opinii biegłych i odróżnienie sporu o niezapłacone faktury od zamiaru oszustwa.
Spór o faktury przedstawiony jako oszustwo
Przeciwko klientowi, prezesowi zarządu spółki, złożono zawiadomienie o możliwości popełnienia oszustwa na szkodę kontrahenta. Sprawa dotyczyła niezapłaconych faktur, a pokrzywdzony twierdził, że został wprowadzony w błąd co do sytuacji finansowej spółki zarządzanej przez klienta. Dla osoby pełniącej funkcję w organach spółki taki zarzut jest szczególnie dotkliwy. Ryzyko nie ogranicza się do kary. Pojawia się także zagrożenie reputacyjne, utrata zaufania kontrahentów i uproszczona narracja, że brak zapłaty automatycznie oznacza przestępstwo. Tymczasem w sprawach gospodarczych granica między niewykonaniem zobowiązania a oszustwem musi być analizowana bardzo ostrożnie. Kluczowe było wykazanie, że po stronie klienta nie było zamiaru wprowadzenia kontrahenta w błąd już w momencie zaciągania zobowiązania.
Obrona oparta na krytyce opinii i zamiaru oszustwa
W toku procesu koncentrowałem obronę na dwóch płaszczyznach. Pierwszą była analiza materiału gospodarczego: dokumentów, rozliczeń, korespondencji i rzeczywistej sytuacji spółki. Drugą była krytyczna ocena opinii biegłych, które miały znaczenie dla ustaleń dotyczących kondycji finansowej podmiotu. Kilkukrotnie skutecznie kwestionowałem opinie, wskazując ich braki, uproszczenia lub pomijanie istotnych okoliczności. W sprawach o oszustwo gospodarcze samo istnienie długu nie wystarcza do przypisania odpowiedzialności karnej. Trzeba wykazać, że już na etapie zawierania transakcji klient działał z zamiarem oszukania kontrahenta. Obrona była więc budowana wokół tezy, że sprawa ma charakter cywilno-gospodarczy, a nie karny. W długim procesie ważna była konsekwencja: każdy dowód trzeba było odnosić do pytania o zamiar, a nie do samego faktu późniejszych problemów z płatnością.
Po długim procesie sąd w pełni uniewinnił klienta od zarzutu oszustwa na szkodę kontrahenta. To przesądziło o korzystniejszym dalszym biegu sprawy dla klienta.
Dla klienta rezultat miał znaczenie prawne i reputacyjne. Uniewinnienie przecięło narrację, że zarządzanie spółką w trudnym okresie było równoznaczne z działaniem przestępczym wobec kontrahenta.
Bezpieczny kontakt
Skontaktuj się przez wybrany bezpieczny kanał.
Inne sprawy
Uniewinnienie z przywłaszczenia
Klient został oskarżony o przywłaszczenie pieniędzy, a sprawa w dużej mierze opierała się na relacji świadka, który go pomawiał. Na rozprawie poprzez pytania i konfrontowanie świadka z pomijanymi okolicznościami obaliłem jego narrację. Sąd uniewinnił klienta, co miało dla niego istotne znaczenie reputacyjne i zawodowe. Sprawa pokazuje znaczenie szybkiej, uporządkowanej reakcji obrony.
Uniewinnienie kks po apelacji w sprawie
Klient zgłosił się po niekorzystnym wyroku w sprawie nierzetelnych faktur VAT. Sprawa była dla niego ważna reputacyjnie, bo przez 30 lat prowadził legalny biznes. Przygotowałem apelację wskazującą kardynalne błędy w ocenie dowodów i ustalaniu faktów. Sąd odwoławczy zmienił wyrok i uniewinnił klienta. Sprawa pokazuje znaczenie szybkiej, uporządkowanej reakcji obrony.
Uniewinnienie w karuzeli VAT w sprawie
Prokuratura zarzucała udział w karuzeli VAT. W sądzie oparłem linię obrony na braku zamiaru po stronie klienta i wykazywałem, że decyzje podatkowe dotyczyły innych podmiotów niż te, z którymi współpracował. Obrona koncentrowała się na indywidualnej roli klienta, a nie na ogólnej narracji o procederze. Klient został uniewinniony. Sprawa pokazuje znaczenie szybkiej, uporządkowanej reakcji obrony.
Uniewinnienie po kasacji RPO w sprawie
Klient został prawomocnie skazany za czyn inny niż wskazany w kwalifikacji prawnej, a zwykła kasacja nie była dostępna z uwagi na karę w zawieszeniu. Przygotowałem wniosek do RPO o wniesienie kasacji. Rzecznik powielił argumentację, a Sąd Najwyższy uwzględnił kasację i uniewinnił klienta. Sprawa pokazuje znaczenie szybkiej, uporządkowanej reakcji obrony.